Ηλιακά πεζοδρόμια: Νέα έρευνα δείχνει πώς μπορούν να μηδενίσουν τις εκπομπές στις πόλεις

Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο Concordia στο Μόντρεαλ εξετάζει έναν φιλόδοξο, αλλά ρεαλιστικό τρόπο για να μεταμορφωθούν οι πόλεις σε ενεργειακά αυτόνομα οικοσυστήματα. Σύμφωνα με τα ευρήματα, τα οποία δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Sustainability, τα πεζοδρόμια μπορούν να μετατραπούν σε ενεργειακές επιφάνειες με την ενσωμάτωση φωτοβολταϊκών πάνελ στο έδαφος. Τα «ηλιακά πεζοδρόμια» θα μπορούσαν να τροφοδοτούν πλήρως τοπικά δίκτυα ηλεκτρικής κινητικότητας και να συμβάλουν δραστικά στη μείωση των εκπομπών ρύπων.

Η έρευνα αντιμετωπίζει τον ηλιακό σχεδιασμό, την αστική γεωργία και το μοντέλο της «πόλης των 15 λεπτών» όχι ως απομονωμένες στρατηγικές, αλλά ως αλληλοσυμπληρούμενα στοιχεία ενός ενιαίου συστήματος βιωσιμότητας. Η προτεινόμενη προσέγγιση προτείνει ηλιακή παραγωγή ενέργειας από το έδαφος, ενώ παράλληλα οι στέγες και μικρές αστικές εκτάσεις θα αφιερώνονται στην καλλιέργεια τροφίμων, ενισχύοντας την τοπική αυτάρκεια σε φρέσκα προϊόντα.

Για να αξιολογήσουν τη λειτουργικότητα του μοντέλου, οι ερευνητές μελέτησαν την έξυπνη κοινότητα West 5 στο Λόντον του Οντάριο. Εκεί, η εγκατάσταση μικρών φωτοβολταϊκών πλακιδίων πεζοδρομίου — διαστάσεων 600 × 600 mm — έδειξε ότι, σε επαρκή κάλυψη, μπορούν να καλύψουν τις ενεργειακές ανάγκες ενός πλήρους συστήματος αστικής κινητικότητας. Σε μια περιοχή με 286 ηλιόλουστες ημέρες ετησίως, μόλις 98 τετραγωνικά μέτρα τέτοιων πάνελ θα επαρκούσαν για να μειωθούν οι εκπομπές από τις μετακινήσεις σχεδόν στο μηδέν (-98%).

Παράλληλα, τα δεδομένα δείχνουν ότι η αστική αυτάρκεια σε βασικά λαχανικά μπορεί να επιτευχθεί με περιορισμένη χρήση των διαθέσιμων επιφανειών: περίπου 13,8% των στεγών, 10% των προσόψεων και 15% των οικοπέδων. Αυτή η κατανομή επαρκεί για την παραγωγή σημαντικών ποσοτήτων φρέσκων προϊόντων όπως πράσινα φυλλώδη και ντομάτες, μειώνοντας τις ανάγκες μεταφοράς και άρα τις αντίστοιχες εκπομπές.

Συνολικά, η μελέτη σκιαγραφεί ένα νέο μοντέλο «αστικής αγροβολταϊκής», όπου η παραγωγή ενέργειας, η κινητικότητα και η τοπική καλλιέργεια λειτουργούν ως ενιαίο σύστημα που αυτοτροφοδοτείται. Με τον τρόπο αυτό, οι πόλεις μπορούν να γίνουν πιο βιώσιμες και ανθρώπινες, αξιοποιώντας τις διαθέσιμες επιφάνειες με τρόπο που ενισχύει και την κλιματική ανθεκτικότητα και την ποιότητα ζωής των κατοίκων.